Καταστολή, 2003 και Κατάληψη Μαύρη Γάτα

Στόχος αυτού του κειμένου είναι να διατυπώσει τις προθέσεις της Κατάληψης Μαύρη Γάτα για την δράση κατά το εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας αλλά και σε σχέση με το ραντεβού του Ιούνη στη Θεσσαλονίκη. Ένα ζήτημα που ανοίγεται είναι αυτό της καταστολής αυτοδιαχειριζόμενων χώρων και πώς οργανώνεται η απάντηση σε αυτές τις επιθέσεις από την πλευρά της εξουσίας.

Οι αυτοδιαχειριζόμενοι κοινωνικοί χώροι είναι κατά την άποψη μας αλλά και σύμφωνα με τις επιλογές που έχουμε κάνει χώροι που απεργάζονται σε καθημερινή βάση την αποδιοργάνωση της εξουσίας και στο βαθμό που τους αναλογεί την παρέμβαση σε μικροκοινωνικό επίπεδο. Σε καταστάσεις «εκτάκτου ανάγκης», για την εξουσία αυτοί οι χώροι είναι οι πιο ευάλωτοι γιατί συνιστούν κάτι το υλικό και υπαρκτό. Χαρακτηριστικό ως προς αυτό είναι ότι από όποια πόλη και εάν πέρασε το “κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης” οι καταλήψεις και τα στέκια έκλεισαν στην πλειονότητά τους. Θεωρώντας ότι προσανατολισμός τέτοιων χώρων είναι η δράση με βάση την καθημερινότητα ,τα περιθώρια που απομένουν σε κάποια τόσο στρατικοποιημένα ραντεβού όπως αυτό του Ιούνη είναι τουλάχιστον ασφυκτικά , ώστε ακόμα και μια αξιόλογη πρόταση να απαιτεί σημαντικό βαθμό αυθυπέρβασης. Παρόλα αυτά, διεκδικούμε για τους εαυτούς μας κινήσεις και προτάσεις που ενδέχεται να γίνουν στο σχετικό διάστημα, ώστε να μην παίρνουμε μια πάγια θέση που θα αποκλείει εκ των προτέρων τη συμμετοχή μας .

Ταυτόχρονα όμως διαχωρίσαμε τον Ιούνη από το υπόλοιπο εξάμηνο θεωρώντας ότι στους μήνες μέχρι τον Ιούνιο υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο επιλογών στο επίπεδο και το βαθμό που ο καθένας θεωρεί ως αντίστοιχο της δράσης του. Έτσι εμείς επιλέξαμε να ασχοληθούμε με τη σύνοδο της ευρωπαϊκής ένωσης για τον πολιτισμό που θα γίνει τον Μάη στη Θεσσαλονίκη. Πιστεύουμε πως η σχετική δράση προσιδιάζει περισσότερο στο περιεχόμενο της Μαύρης Γάτας, γιατί ο χαρακτήρας αυτής της συνόδου συρρικνώνει τα στοιχεία εκείνα τα οποία ανταγωνίζεται η κατάληψη αυτά τα χρόνια παρουσίας της.

Η Μαύρη Γάτα δεν θα αποτελέσει ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας κόσμου με τη μορφή που τέτοιοι χώροι λειτούργησαν στο εξωτερικό σε ανάλογες περιπτώσεις και στη συνέχεια καταστάλθηκαν με ευκολία αφού είχαν φύγει οι φιλοξενούμενοι. H περιορισμένη δυνατότητα χώρου άλλωστε που προσφέρει το ίδιο το σπίτι συνιστά ένα δεδομένο που δεσμεύει τις επιλογές μας έτσι κι αλλιώς. Σ’ ένα βαθμό, ωστόσο, αποτελεί συνειδητή απόφαση. Θα ήταν αντιφατικό και επιπόλαιο από μέρους μας να φιλοξενείται κόσμος στο σπίτι. Απο τη στιγμή που δε διαφαίνεται εως τώρα εφικτή η διοργάνωση ενός συγκροτημένου αντιεξουσιαστικού σχηματισμού που θα δράσει τις ημέρες του Ιούνη και ο οποίος να μας βρίσκει σύμφωνους, δεν επιθυμούμε να συνδέσουμε το χαρακτήρα του σπιτιού με το σύνολο των δράσεων που θα πραγματοποιηθούν εκείνες τις μέρες. Δεδομένου μάλιστα ότι ορισμένες ενέργειες ενδέχεται να είναι αντιθετικές προς τις αντιλήψεις μας, δεν θα αναλάβουμε τον ρόλο του χρεώστη ενεργειών τις οποίες δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε. Άλλωστε οι ενέργειες αυτές θα απευθυνθούν στην ίδια μας την πόλη (που έτσι κι αλλιώς φιλοξενεί τις πράξεις μας ) και η πραγματικότητα αυτή μεγεθύνει τις ευθύνες μας. Η οπτική μας δεν ερμηνεύει τα πράγματα σαν να πρόκειται για ένα βίαιο διάλογο ανάμεσα στο κράτος και σ’ εμάς. Βλέπουμε στο ενδιάμεσο να μεσολαβεί η κοινωνία στην οποία υπάρχουμε και απέναντι στην οποία θα είμαστε όσο επιθετικοί επιλέξουμε να είμαστε, πάντα όμως απόλυτα ορατοί για να στηρίξουμε τις επιλογές αυτές.

Αυτή η απόφαση δεν εφορμά από μια προσπάθεια να προστατεύσουμε το δικό μας χώρο με μια μικροπολιτική αντίληψη. Αντίθετα αφετηρία της συνιστά η προάσπιση της άποψης για τη σημαντικότητα της ύπαρξης τέτοιων χώρων και όχι τη θυσία τους στο βωμό μιας ανώτερης προτεραιότητας για κεντρική δράση. Αυτό το σκεπτικό αντανακλά και μια συνολικότερη προοπτική που θέτουμε στην κινηματική παρουσία που για να πραγματωθεί προϋποθέτει συνέπεια, σοβαρότητα και ευθύνη. Γνωρίζουμε πως το ζήτημα της καταστολής δεν το θέτει ο Ιούνης. Είναι εγγενές στοιχείο του χώρου απ’ τη στιγμή που είναι κατειλημμένος. Η συγκυρία ωστόσο το καθιστά αυτή τη στιγμή περισσότερο επιτακτικό και η πολιτική της σημασία επιτρέπει μέχρι και να παρακαμφθούν διαδικασίες νομιμότητας ( προειδοποιήσεις κλπ.) που για μας θα σήμαιναν ένα επιπλέον περιθώριο χρόνου.

 

Καταστολή και απαντήσεις σε αυτήν

Κοινό είναι και το σκεπτικό για την αντιμετώπιση της καταστολής. Ακολούθως διαχωρίζουμε την καταστολή για την πριν του Ιούνη περίοδο και για εκείνες τις μέρες καθώς οι δυνατότητες και το δυναμικό για την αντιμετώπισή της θα διαφέρει ριζικά στην κάθε περίπτωση.

Πρόθεση και επιθυμία μας είναι να υπερασπιστούμε τον χώρο της κατάληψης τόσο κατά τη διάρκεια εκκένωσης αν αυτή έχει ανακοινωθεί η αναμένεται αλλά και στην περίπτωση της εκκένωσης να κινηθούμε για την άμεση επανακατάληψη του χώρου. Σε περίπτωση που αυτό είναι αδύνατο στις ενδεχόμενες προοπτικές τοποθετούμε την κατάληψη κάποιου άλλου χώρου (αναπαλαιωμένα κυριλέ κτίρια στην ΑΝΩ Πόλη) ή στην σύγκρουση ώστε να δημιουργηθεί το μεγαλύτερο δυνατό πολιτικό κόστος που θα καταγραφεί τόσο στην κινηματική μνήμη ως παρακαταθήκη αλλά και στην εξουσιαστική συλλογή πληροφοριών ως αποτροπή για ενδεχόμενες παρόμοιες κινήσεις στο μέλλον. Η σύγκρουση που πιθανόν να απαιτηθεί για οποιονδήποτε από τους παραπάνω στόχους θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της την ιδιαιτερότητα της περιοχής στην οποία για χρόνια υπάρχουμε ως κομμάτι της. Για να επιτευχθεί ο στόχος της άμεσης επανακατάληψης επιθυμούμε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο ειδοποιήσεων και τηλέφωνα από κόσμο που θα δείξει διαθεσιμότητα, ώστε να υπάρχει το πλαίσιο που θα την καθιστά πραγματοποιήσιμη.

Όσον αφορά τον Ιούνη προσανατολιζόμαστε να απευθυνθούμε σε ομάδες της Θεσσαλονίκης αλλά και σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους από άλλες πόλεις για οργανωθεί κάποιου είδους παρουσία, και μετά τη σύνοδο των αφεντικών.