Mερικές επισημάνσεις για τον πόλεμο στο Ιράκ και τις αντιστάσεις εναντίον του.

 

- Ο πόλεμος αυτός δεν είναι του Μπους.

Ως γνωστόν τους πολέμους δεν τους αποφασίζουν ένα ή δύο άτομα, αλλά είναι αποτέλεσμα της επιλογής μιας τάξης συμφερόντων που εμπεριέχει βιομηχανίες όπλων, εταιρίες σχετικές με την ασφάλεια, την ανάπτυξη της τεχνολογίας, της πληροφορικής, της χημικής και βιολογικής βιομηχανίας. Ο πόλεμος έχει αφετηρία από την μία το εμπόριο και το κέρδος και από την άλλη την διαιώνιση αυτού του δολοφονικού συστήματος κοινωνικής οργάνωσης, τον καπιταλισμό. Έτσι ο πόλεμος είναι στοιχείο της μηχανής που παράγει την εξαθλίωση καθημερινά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

-Ο πόλεμος αυτός δεν είναι μόνο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράκ.

Εκτός του ότι συμμετέχουν ενεργά η Αυστραλία, η Αγγλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Τουρκία κτλ. δεν θα πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στην υποκρισία όλων των ευρωπαϊκών κρατών για την ψευτο-φιλειρηνική στάση τους, όταν αυτό που κατηγορούν τώρα το έκαναν με άνεση στην περίπτωση του Κοσόβου. Κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του θεωρεί κομμάτι της πολιτικής του τον πόλεμο.

-Γι΄αυτό σε αυτόν τον πόλεμο το ελληνικό κράτος δεν είναι αμέτοχο.

Αυτό δεν θα πρέπει να προσωποποιείται μόνο στην ελληνική κυβέρνηση και να παίρνει την μορφή λάθος χειρισμών ή υποτέλειας στα γεράκια του πολέμου. Και αυτό γιατί η κάστα των ελληνικών αφεντικών και των πολιτικών εκφραστών τους, επωφελείται άμεσα από αυτόν τον πόλεμο. Με την παραχώρηση στρατιωτικών βάσεων για ανεφοδιασμό και ξεκούραση των δολοφόνων θα έχουν και αυτοί ένα κομμάτι από την ενεργειακή πίτα της Μ.Ανατολής.

-Ο πόλεμος αυτός, όμως, δεν γίνεται μόνο για το πετρέλαιο.

Ο πόλεμος είναι κομμάτι του συστήματος που τον παράγει και αναπαράγει. Έτσι ο πόλεμος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής των υπηκόων στις χώρες της ανεπτυγμένης δύσης. Το πετρέλαιο είναι η κινητήριος δύναμη του σύγχρονου τρόπου ζωής. Με αυτό παράγεται ενέργεια που κινεί τις βιομηχανίες, τα αυτοκίνητα, τις μεταφορές εμπορευμάτων, τους τουρίστες, με αυτό παράγεται θερμότητα για να ζεσταίνεται ο κοσμάκης, παράγονται συσκευασίες για την προστασία χρήσιμων και άχρηστων προϊόντων, παράγονται πλαστικά παντός είδους και χημικές ουσίες οικιακής χρήσης. Αυτοί που απολαμβάνουν τα αγαθά του "θαυμαστού κόσμου της κατανάλωσης" ουσιαστικά ζουν καταναλώνοντας νεκρούς ανθρώπους από το Ιράκ και όχι μόνο.

Ο πόλεμος αυτός γίνεται για την ευημερία μας, όσο ανώδυνο κι αν είναι για την ήσυχη τηλεορασόπληκτη ζωή των υπηκόων.

-Ο πόλεμος δεν μπορεί να σταματήσει μόνο με απλή διαμαρτηρία.

Οι κυβερνήσεις ποτέ δεν εκπροσωπούν τους λαούς, είτε είναι δεξιές, είτε αριστερές. Αυτό είναι κάτι γνωστό. Φάνηκε, εξάλλου, για άλλη μια φορά, όταν εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο εναντιώθηκαν στον πόλεμο πριν καν αρχίσει και το μόνο που κατάφεραν ήταν να γίνουν λίγα δευτερόλεπτα τηλεοπτικής ευαισθησίας στα δελτία ειδήσεων. Οι κυβερνήσεις, τα κράτη και τα αφεντικά κάνουν τον πόλεμο γιατί γνωρίζουν ότι ο κόσμος δεν ξεπερνάει εύκολα την απλή διαμαρτυρία. Γι' αυτούς είναι κάτι ανώδυνο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα, ότι όλα είναι μάταια.

-Ο πόλεμος αυτός (όπως και κάθε πόλεμος) μπορεί να σταματήσει αν επιλέξουμε συνειδητά μια συγκεκριμένη πορεία και μια αντίστοιχη δράση.

Επειδή, όπως προαναφέρθηκε, ο πόλεμος είναι συστατικό κομμάτι του συστήματος και του τρόπου ζωής των ανθρώπων, ο μόνος τρόπος να τον σταματήσουμε είναι να εναντιωθούμε στις ρίζες που τον γεννούν, δηλαδή στον καπιταλισμό. Επειδή ο καπιταλισμός δεν είναι ένα απλό σύστημα διακυβέρνησης ή διαχείρησης της οικονομίας, αλλά ένα πεδίο κοινωνικών σχέσεων βασισμένο στην εκμετάλλευση, τη βία, την ιδιοκτησία και το εμπόρευμα, θα πρέπει να ανατρέψουμε όλες αυτές τις συνθήκες στην καθημερινή μας ζωή. Θα πρέπει να αλλάξουμε τρόπο ζωής, κι αυτό πρέπει να γίνει άμεσα ή τελος πάντων όσο πιο άμεσα γίνεται.

 

Για να χτυπήσουμε τον πόλεμο πρέπει να χτυπήσουμε τα κράτη, τις οικονομικές ελίτ, τις επιχειρήσεις ( ελληνικές και ξένες), τους μισθοφορικούς στρατούς αλλά και τις μέχρι τώρα επιλογές μας, την υποτέλεια, τον συμβιβασμό, την μιζέρια της τηλεθέασης και του λάιφ στάηλ, τον καταναλωτικό τρόπο ζωής. Πρέπει να στρέψουμε τις δυνάμεις μας στη δημιουργία εκείνων των δομών αντίστασης και εκείνων των σχέσεων που θα μας βοηθήσουν να διεξάγουμε εντονότερα και συστηματικότερα έναν πόλεμο ενάντια στον καπιταλισμό.

 

Μπορούμε να αρχίσουμε πολεμώντας το αφεντικό στην δουλειά μας, τους καθηγητάδες στα σχολεία και τις σχολές, τους γονείς στην οικογένεια, τους παπάδες, τους κομματάρχες, τους συνδικαλιστές, τα ΜΜΕ και τους κάθε λογής μικροεξουσιαστές που επιβάλονται στις ζωές μας.

 

- Να δημιουργήσουμε συνελέυσεις στους χώρους εργασίας, στο σχολείο, στις σχολές, στην γειτονιά, οι οποίες να είναι ισοσυμμετοχικές και αμεσοδημοκρατικές χωρίς αρχηγούς, προέδρους και κάποιους που να αποφασιζουν για τους άλλους, ώστε να μπορούν όλοι να συζητάνε και να αποφασίζουν για το πώς μπορούν να σταματήσουν τον πόλεμο και το σύστημα που τον παράγει.

 

-Να κλείσουμε τις τηλεοράσεις - όσο εύκολα κατεβαίνει κάποιος στο δρόμο γιατί του το λέει η τηλεοραση τόσο εύκολα θα ξαναγυρίσει στο σπίτι γιατί θα έχει μια τέτοια εντολή από την οθόνη. Μη συζητάτε με το τηλεκοντρόλ καλύτερα να βγαίνετε βόλτα και να μιλάτε με τους φίλους σας. Μη βλέπετε ειδήσεις φροντίστε να ενημερώνεστε με άλλους τρόπους.

 

-Να τελειώνουμε με την ψευδαίσθηση ότι οι ευρωπαίοι είναι οι "καλοί" και οι αμερικάνοι οι "κακοί" . Ή ότι η ελλάδα είναι ειρηνική. Τα κράτη ό,τι εθνικότητας κι αν είναι, είναι φιλοπόλεμα και θα έκαναν πόλεμο με την πρώτη ευκαιρία. Απλώς οι ΗΠΑ έχουν την υπεροπλία και την μεγαλύτερη οικονομική ισχή. Η ελλάδα συνεργάζεται σε αυτόν τον πόλεμο παραχωρώντας βάσεις και περιμένοντας κέρδη.

 

-Να μην αμελούμε πως οι καταπιεσμένοι δεν έχουν πατρίδα. Εμείς θα είμαστε στο πλευρό τους γιατί αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε αυτούς. Έτσι θα πρεπει να σταθούμε αλληλέγγυοι σε όσους επιλέξουν να εγκαταλέιψουν την χώρα τους λόγω πολέμου και εξαθλίωσης και κατευθυνθούν προς τα σύνορά του ελληνικού κράτους με σκοπό να τα διασχίσουν.

 

-Να εντεινουμε τις μαχητικές διαδηλώσεις, την αποχή από την εργασία, τις απεργίες, τις αποχές και καταλήψεις των σχολών και των σχολείων, τα μπλόκα δρόμων, τα μπλόκα στρατιωτικών βάσεων, τα χτυπήματα σε εταιρίες που συμβολίζουν και πραγματώνουν τον πόλεμο και την παγκοσμιοποίηση της εξαθλίωσης.

 

-Να συνειδητοποίησουμε πως ο αγώνας για ειρήνη, δεν διαχωρίζεται από τον αγώνα για αξιοπρέπεια, ελευθερία και αυτοκαθορισμό. Δεν μπορεί να διαχωρίζεται από τον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό - την εκμετάλλευση, τη βία και το εμπόρευμα- εναντια στο κράτος, το κεφάλαιο και την συνεχώς εντεινόμενη καταστολή.

 

-Ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο να γίνει αγώνας με όλα τα μέσα ενάντια στο σύστημα που τον παράγει.

Για την παγκόσμια αντιεξουσιαστική επανάσταση

την αναρχία και τον κομμουνισμό.